خوش آمدید

جستجو

تبلیغات





مرحوم حجت الاسلام و المسلمین حاج میر حسین عمرانی گرگری را بهتر بشناسیم

    دور از انصاف است از یادآوری تنها شخصیت علمی مرحوم حاج آقای سید حسین آقا عمرانی گرگری فرزند مرحوم سید رسول که از علمای طراز اول منطقه و زهد و ورع و تقوا ایشان زبانزد خاص و عام بوده است غفلت نماییم که قریب به هشتاد سال به ارشاد مردمی در گرگر پرداخته اند از طلاب ... نجف دیده دوران زعامت مجتهد عالیقدر مرحوم مغفور آیت اله حاج شیخ عبداله ممقانی بوده و بیش از یکصد سال زندگی و در تاریخ(۱۳۷۵ در سن ۱۰۶ سالگی - نویسنده وبلاگ از روی سنگ قبر مرحوم درج نموده است . در مولود و موطن اصلیش هادیشهر فعلی (گرگر) بدرود حیاط گفته و مدفون گردیده است . ( وبلاگ خاطرات حاجی آقا شاپوری گرگری)

    آقا میر حسین تنها روحانی آبادی آنروزگار ما بود ، با جار و جنجال کاری نداشت ،آهسته صحبت میکرد ،چهره ای روحانی و کلامی پر نفوذ داشت ،کم حرف میزد .پای منبرش اغلب پر بود از مردم ،بویژه در ماه رمضان و دهه اول محرم .

    در شبهای احیای ماه رمضان (شب های قدر )و در محرم نیز دو سه روز مانده به عاشورا در مسجد به آن بزرگی جای سوزن انداختن هم پیدا نمی شد . آقا با سیاست و غیره کاری نداشت و همیشه و هر ساله مسایل تکراری را در منبر تعریف میکرد و مردم چنان با گوش جان توجه میکردند که گویا برای اولین بار که این مطالب را می شنوند .

    بیشتر در باره نماز و روزه و غسل و شکیات و ...صحبت میکرد .

    تا یادم نرفته از وضعیت آنروز مسجد جامع خودمان برایتان بگویم . قسمت زنانه مسجد با تخته و چوب از قسمت مردانه جدا شده بود ، از سقف با تیر ها ستون های چوبی مسجد چراغ هایی عجیب و غریب آویزان بود که پیرمرد ها تعریف میکردند برای روشنایی مسجد آز آنها استفاده میکردند ول من ندیدم آنها را روشن بکنند . و نمیدانم آن چراغ ها الان کجا هستند بنظر من که بعنوان یک کالای عتیقه باید در موزه نگه داری شوند .

    معمولاًشب های قدر در رمضان و دو سه شب مانده به عاشورا در محرم برای دست مزد آقا پول جمع میکردند ،یک نفر بین جمعیت می گشت و هرکسی پول میداد از همانجا با صدای بلند در بالای منبر به آقا میگفت و آقا نیز برایش دعایی میکرد ، از قسمت خانمها هم یک نفر پول ها را جمع میکرد و از بالای نرده ها بطرف مردانه میداد و  اینبار به آقا میگفتند یک ضعیفه هم مبلغی احسان کرده و آقا نیز برایش دعا میکرد و برای رفتگانش فاتحه ای می فرستاد  

    در آخر نیز ریش سفید هایی که پای منبر می نشستند پولها را شمرده و به آقا میدادند بنظر میرسد رسم خوبی نبوده و شاید برای آنروزگاران فقط کاربرد داشته .این کار بیشتر معنی تله انداختن مردم بود ولی بهر حال رسمی جا افتاده بود و آن زمان نمی شد کاری کرد .

    آقا مورد اطمینان و اعتماد شدید مردم بود نگو ترین اسرار مردم  پیش آقا به امانت گذاشته می شد.

    آقا در پایان هر سخنرانی ذکر مصیبتی از ائمه بویژه از امام حسین (ع) و یاران با وفایش تعریف میکرد و در نهایت دعایی و ... از منبر پایین می آمد .

    از عکسهای جوانیش که مدتهاست دنبالش بودم ، پیدا نکردم عکس موجود نیز توسط دوست و همشهری عزیز آقای شمسی گرگری جهت قرار دادن در وبلاگ خاطراتم و آلبوم گرگریان اهدا گردیده .

    از خداوند برای آقای شمسی عمری طولانی توام با عزت و عظمت وسلامتی و برای پدرش مرحوم قاسم شمسی گرگری که مرد فهمیده و زحمتکشی بود رحمت واسعه خداوند یکتا را خواهانم .

    دوستان وهمشهریان عزیز ،شما هم اگر عکس یا مطلبی در باره گرگر قدیم دارید ما آماده ایم آنرا برای مانداگاری بیشتر در اینترنت و در وبلاگ و سایت های مربوط به گرگر قرار دهیم ....


    این مطلب تا کنون 21 بار بازدید شده است.
    منبع
    برچسب ها : میکرد ,مرحوم ,مسجد ,منبر ,وبلاگ ,مردم ,شمسی گرگری ,آقای شمسی ,تعریف میکرد ,صحبت میکرد ,کاری نداشت ,
    مرحوم حجت الاسلام و المسلمین حاج میر حسین عمرانی گرگری را بهتر بشناسیم

تبلیغات


    محل نمایش تبلیغات شما

پربازدیدترین مطالب

آمار

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

آخرین کلمات جستجو شده